Zo gaat het werkelijk.
Je leest een paar boeken, je schrijft heel veel op.
Je leest nog een paar boeken.
Je brengt veel tijd door in boekenwinkels op zoek naar mensen die naar dezelfde boeken staan te kijken als jij zodat je deze keer misschien een esbat in gezelschap kunt vieren.
Je doet wat spreuken.
Zonder resultaat.
Dus probeer je het weer.
Je leest over zóveel kruiden, dat je ze nooit allemaal zult onthouden.
Je probeert een cirkel te trekken die werkelijk zichtbaar is.
Je verzamelt meer kaarsen dan je ooit zult gebruiken.
Je probeert wierrook te mengen, maar het stinkt niet alleen, de houtskool blijft niet branden!
Je probeert nog een spreuk.
Je beklaagt je tegen die ene witchy vriendin die niet te vreemd voor je is, dat je spreuken niet onmiddelijk werken.
Je raakt gefrustreerd.
Sinds dat je je familie hebt verteld dat je een heks bent, nemen ze extra bijbels mee, en vergeten die weer mee te nemen.
Ze vertellen je hoeveel zorgen ze zich over je maken.
Ze laten visite kaartjes van psychologen achter op je koffie tafel.
Ze zeggen tegen je neven en nichten niet te letten op wat je zegt.
Ondertussen houdt je baas je iets meer in de gaten, je vermoedt dat het komt omdat je met Imbolc vrij wilde hebben.
En je begint te denken dat het leven eenvoudiger was toen je nog christen was.
Dit is hard werken.
Je moet lezen, en naar je intuïtie luisteren.
Er loeren nu veel meer nare dingen in het donker.
Nu begin je het te begrijpen, je kunt geen succesvolle heks zijn door een uurtje per week na te denken over religie.
Je moet studeren.
Je moet verkennen.
Je moet vertrouwen, en het onbekende tegemoet gaan.
Je moet eerlijk tegen jezelf zijn.
Je leert kritisch te zijn.
Je leert dat je waarheid vindt door ervaring.
Hekserij is geen religie die je met de lepel wordt gevoerd.
Je moet het niet alleen willen, je moet ernaar leven.
Betreed dit pad met voorzichtigheid en waarheid, en je zult niet alleen vinden wat je zoekt: je zult erin gedijen.