Kruidenalfabet

KRUIDEN EN GENEESKUNDIGE KRACHTEN
 

Zilverkaars (Cimicifuga racemosa)

Gebruikte delen en plaats van herkomst

Zilverkaars is een struikjes achtige plant die in de oostelijke bossen van de Verenigde Staten, van Ontario tot Georgia, voorkomt. De gedroogde wortel en wortelstok worden medicinaal gebruikt. Als de plant in het wild wordt geoogst, is de wortel zwart. Cohosh, de Engelse naam, is een woord uit de taal van de Algonquin Indianen en betekent 'ruw, wild' verwijzend naar de grillige wortelstructuur.

 

Te gebruiken bij

  • menopauze

  • menstruatie, pijnlijke

  • baarmoederkramp

  • vaginitis

 

Historisch of traditioneel gebruik

De indianen gebruikten Zilverkaars voor veel soorten aandoeningen, variërend van gynaecologische problemen tot ratelslangbeten. In de 19e eeuw werd zilverkaars voor koorts, menstruatiekrampen, artritis en slapeloosheid gebruikt.

 

Actieve delen

Zilverkaars bevat diverse belangrijke ingrediënten, zoals triterpene glycosiden (acetin en cimicifugoside) en isoflavonen als formonomentin. Verder ook aromatische zuren, vetzuren, tanninen, resine en suikers. Formonomentin is het actieve element dat zich bindt aan oestrogeen-receptoren, waardoor er zich oestrogeen-achtige activiteit in het lichaam afspeelt. Dit is met name van belang tijdens de menopauze als er in het vrouwelijk lichaam minder oestrogeen wordt aangemaakt en klachten als opvliegers en nachtzweet ontstaan. Duitse studies hebben aangetoond dat een extract van zilverkaars in alcohol de LH-secretie bij vrouwen in de overgang remt, waardoor de overgangsverschijnselen minder worden.

 

Dagdosering

Zilverkaars kan o.a. worden genomen in gedroogde vorm (300 tot 2,000 mg per dag) of als poeder extract (250 mg 3 maal daags). Tincturen neemt men met 2 tot 4 ml per dag. Gestandaardiseerde extracten bestaan ook. Zilverkaars dient niet langer dan 6 maanden aaneen te worden genomen.

 

Bijwerkingen en interacties

Aangezien Zilverkaars een oestrogeen achtig effect heeft, is het niet geschikt voor zwangere vrouwen. Hoge doseringen kunnen buikpijn, misselijkheid, hoofdpijn en duizeligheid veroorzaken. Vrouwen die reeds een hormoonvervangende therapie volgen, dienen het gebruik van Zilverkaars met de arts te overleggen.

 

NAVIGATIE