|
Gebruikte
delen en plaats van herkomst
Zeedruif is een struikjesachtige plant die wordt gevonden in de woestijnregio's
in de wereld. Het is verspreid van Noord-China tot Binnen Mongolië. De
gedroogde groene stam van de drie Aziatische soorten (E.sinica, intermedia,
equisetina) worden meestal therapeutisch gebruikt. De Noord Amerikaanse
variant blijkt niet dezelfde genezende werking te hebben als zijn Aziatische
soortgenoten.
Te
gebruiken bij
Historisch
of traditioneel gebruik
De Chinezen gebruiken de Zeedruif al meer als 5000 jaar en het stond
dan ook vermeld als een van de 365 originele kruiden in de 1900 jaar oude
tekst van Shen Nong. Ephedras traditionele medicinale
gebruik houdt o.a. het verlichten van overmatig zweten, long en bronchiënverstopping
en waterretentie in. Hoest, kortademigheid, verkoudheid en koorts (zonder
zweten), zijn allemaal indicaties voor het gebruik. In 1887 werd efedrine
geïsoleerd uit de Zeedruif, desondanks duurde het in de VS nog tot 1924
voor het bij artsen een populair middel werd voor het verwijden van de bronchiën.
Actieve
delen
De alkaloïden efedrine
en pseudo-efedrine zijn de voornaamste medicinale
stoffen van de Zeedruif. De stam bevat 1 tot 3% alkaloïden, waarvan 30
tot 90% efedrine, afhankelijk van de soort ephedra. Zowel efedrine
als de synthetische variant stimuleren het centrale zenuwstelsel, verwijden
de bronchiën, verhogen de bloeddruk en de hartfrequentie. Pseudoephedrine
(de synthetische variant) is populair als middel tegen neusverstopping.
Dagdosering
De ruwe, gemalen stammen van de Zeedruif (met minder als 1% efedrine)
worden gebruikt in een dosering van 1 tot 4 gram per dag in de vorm van thee.Tincturen
van 1 tot 4 ml kunnen 3 maal daags genomen worden. OTC (zelfzorg)medicijnen
met efedrine kunnen tot een dosering van 12,5 tot 25 mg elke paar uur door
volwassenen veilig worden gebruikt. Per 24 uur dient niet meer dan 150mg
genomen te worden.
Bijwerkingen
en interacties
Ephedra heeft een lange historie van veilig gebruik, echter, het misbruiken
van het middel, bijvoorbeeld voor gewichtsverlies, kan leiden tot amfetamineachtige
bijwerkingen als sterk verhoogde bloeddruk, spierveranderingen, slapeloosheid,
droge mond, hartkloppingen, nervositeit en zelfs de dood door hartfalen.
Mensen met een hoge bloeddruk,
diabetes, glaucoom, een aandoening van de thymus en zij die MAO-remmers
nemen, dienen ephedra niet te nemen zonder met hun arts overlegd te hebben.
Pseudoephedrine kan slaperigheid veroorzaken, dus voorzichtig met rijden
en het bedienen van machines. Producten met ephedra moeten niet tijdens
de zwangerschap worden genomen.
|