|
Gebruikte
delen en plaats van herkomst
De
wortel van de wilde indigo wordt medicinaal gebruikt. De plant komt voor
in het midwesten van de VS en groeit eigenlijk alleen daar.
Te
gebruiken bij
-
verkoudheid/keelpijn
-
ziekte
van Crohn
-
griep
Historisch
of traditioneel gebruik
Vroeger werd de zwarte wortel van de wilde indigo gebruikt om een
blauwe verfstof te maken, maar ook om verschillende infecties te bestrijden.
Ook die van de mond en het tandvlees, lymfeklieren, keel en zweren.1
Ook werd indigo gebruikt voor nog ernstiger aandoeningen als tyfus.
Actieve
delen
De polysacchariden
en eiwitten in indigo zouden het immuunsysteem stimuleren, in ieder geval
in laboratoriumopstellingen, hierdoor wordt de rol van indigo
bij griep mogelijk verklaard. De wortel bevat ook alkaloïden, die mogelijkerwijs
bijdragen aan dit effect.
Dagdosering
Wilde
indigo wordt eigenlijk nauwelijks 'alleen' gebruikt,
doch meestal in een combinatie met andere kruiden
als Echinacea en Canadese geelwortel. Het tinctuur
wordt 3 maal daags gebruikt, telkens 1 tot 2 ml.
Bijwerkingen
en interacties
|