|
Gebruikte
delen en herkomst
Pepermunt (Mentha
piperita) is een zich snel verbreidende meerjarige winterharde
plant waarvan de bladeren worden gebruikt. Ze bloeit van juli t/m september met kleine
violetkleurige bloempjes. De langwerpige, eivormige en gezaagde bladeren staan kruisgewijs tegenover elkaar op de stengel.
Bij aanraking verspreid zich de typische pepermuntgeur.
Het zaad van de pepermunt is donkerbruin, bijna bolvormig en
zeer klein.
De plant is een kruising van watermunt (Mentha aquatica) en groene munt (Mentha spicata) en kent veel variëteiten (20 tot 35 verschillende soorten). De donkerpaarse variant geld als de meest geschikte voor medicinale toepassingen. De vele muntsoorten hebben ongeveer dezelfde eigenschappen, hoewel de smaak vaak sterk uiteenloopt. Mentha arvensis wordt in China en Noord-Amerika veel gebruikt. Muntsoorten worden vooral in de keuken en voor verfrissende theeën gebruikt.
In tegenstelling wat veel mensen denken, wordt menthol niet uit
de Eucalyptus boom gehaald maar uit de pepermunt.
Te
gebruiken bij
-
slapeloosheid
-
vergiftigingen
-
bof
-
hartkloppingen
-
opgeblazen
gevoel
-
buikpijn
-
darmkoliek
-
indigestie
-
te weinig menstruatie
-
impotentie
-
migraine
-
winderigheid
-
maagpijn
-
misselijkheid
-
braken
-
nierkoliek
-
spasme
-
spierzwakte
-
kloofjes
-
transpiratie
afdrijvend
-
jeuk
-
reisziekte
Werkzame
stoffen:
Alfa-pineen, beta-pineen, limoneen, beta-caryophylleen, bicyclo-elemeen, z-bulgareen, octaan-3-ol, menthol, neo-menthol, isomenthol, neo-isomenthol, piperitols, piperitenol, isopiperitenol,menthon, iso menthon, neomenthon, neo iso-neomenthon, piperiton, isopiperiton, pulegon, cineol, menthofuraan, piperitonoxide, menthyl-acetaat, neomenthyl-acetaat, isomenthyl-acetaat, butyraat-acetaat, menthyl isovaleraat acetaat, Coumarines, aesculetine,
dimethylsulfide, mintsulfide
Geschiedenis
en volksverhalen
Munt is altijd erg gewaardeerd
geweest en de waarde ervan blijkt onder andere uit verwijzingen in de bijbel, waarin de Farizeeën tienden inden van munt, dille en komijn.
De joden legden het op de vloer van de synagoge. Dit gebruik werd eeuwen later in Italiaanse kerken overgenomen, waar het kruid Erba Santa Maria wordt genoemd.
Het werd ook als smaakmaker gebruikt voor tal van gerechten en
dranken. Vlak bij bladluisgevoelige planten geplaatst bestrijd
de geur de luizen. Muizen zouden ook niets moeten hebben van de
geur.
Dagdosering
Inwendig als thee te
gebruiken. Grote doses kunnen tot overmatige opwinding
leiden. Uitwendig, b.v. bij jeuk, de huid deppen met thee.
Heerlijk in een stoombad samen met Eucalyptus. De luchtwegen
gaan er weer van open.
Bijwerkingen
en interacties
Bij normaal gebruik zijn geen bijwerkingen
bekend.
|