|
Gebruikte
delen en plaats van herkomst
De kastanjeboom komt uit Azië en Noordelijk Griekenland, maar wordt al
zolang in de rest van Europa gekweekt dat hij daar feitelijk verwildert
is. De vruchten van de boom staan bekend als kastanjes. Traditioneel worden
de bast, bladeren en kastanjes gebruikt in medicinale producten. Tegenwoordig
gebruikt men met name de kastanjes, die een hoog gehalte aescin bevatten.
Te
gebruiken bij
Historisch
of traditioneel gebruik
De bladeren werden gebruikt bij hoest en als koortswerend
middel.
Ze zouden ook de pijn en ontsteking wegnemen bij artritis en reuma. Kompressen
van de fijngemaakte kastanjes werden bij zweertjes en huidkanker gebruikt.
Intern en extern werd kastanje ook gebruikt bij aandoeningen van de aderen
zoals spataderen.
Actieve
delen
Extracten
van de zaden bevatten een hoog aandeel saponine bekend als Aescine, welke
de bloedcirculatie in de aderen verbeterd. Aescine zorgt voor
een normale wandspanning in de aderen, waardoor het bloed beter naar het
hart terugstroomt. Hierom is Paardekastanje voor spataderen zeer populair
in Europa. Aescine is ook ontstekingsremmend en vermindert oedeem (zwellingen
met veel vocht) na trauma's, zeker na sportblessures en operaties.
Een zalf met paardekastanje is in Europa zeer populair als behandelmiddel
bij sportblessures.
Dagdosering
Traditioneel
werd 0,2 tot 1 gram gedroogde kastanjes per dag gebruikt. Echter, voor intern
gebruik zijn alleen gestandaardiseerde extracten aan te bevelen. Deze
dienen 16 tot 21% aescine te bevatten, of men dient 90 tot 150 mg aescine per
dag te nemen. Zodra men verbetering merkt kan dit dalen naar 35 tot
70mg. Tincturen worden met hoeveelheden van 1 tot 4ml driemaal daags genomen.
Zalf word 3 tot 4 maal daags op de aangedane plekken opgebracht. Voor de
aandoeningen van deze pagina dient men de thee van de gehakte
kastanjes als omslagen te gebruiken.
Bijwerkingen
en interacties
Intern gebruik van extracten is meestal veilig. Er zijn 2 gevallen
bekend van nierbeschadiging na inname van heel hoge doseringen. Mensen
met lever of nieraandoeningen kunnen het beter niet gebruiken, net zomin
als zwangere vrouwen. De zalf geeft incidenteel een allergische
reactie. Circulatieproblemen en spataderen zijn een signaal van een mogelijk
ernstiger aandoening en dienen ook altijd door een arts bekeken te worden.
|