|
 Gebruikte
delen en plaats van herkomst
Jeneverbes, een altijdgroene boom, groeit in het wild op de vlakten van
Europa en elders ter wereld. Datgene wat vaak 'bessen' genoemd wordt,
zijn in feite de blauwzwarte zachte schalen van de 'sparappels' die bij
de jeneverbes zacht en vlezig zijn. Deze bevatten de medicinale stoffen.
Te
gebruiken bij
- oedeem
- urineweginfecties
- reuma
- Albunimuri
Historisch
of traditioneel gebruik
Behalve als smaakmaker in Jenever en Gin, werden de jeneverbesbomen gebruikt
voor het maken van van alles, van zeep tot parfum. Als medicijn
werd jeneverbes gebruikt voor wratten, kanker, maag-, diverse urineweg-
en nierproblemen.
Actieve
delen
De
vluchtige oliën, met name 4-terpineol, zorgen voor een toename van de urinehoeveelheid. Mogelijk verlaagt het de
urinezuurniveaus,
maar daarvoor is nog meer studie vereist. De werking van Jeneverbes bij
Herpes is in het laboratorium aangetoond, maar nog onvoldoende bewezen
bij echte patiënten. De bittere bestanddelen in Jeneverbes
zouden de werking op de spijsvertering verklaren. Heksen gebruiken het
vooral ter bescherming.
Dagdosering
Thee wordt
gemaakt door 15 gram 'bessen' 20 minuten te laten trekken in 250ml kokend
water en daarvan
's ochtends en 's avonds
een kop te drinken. Als capsule of tablet wordt 1 tot 2 gram driemaal daags
genomen.
Bijwerkingen
en interacties
Jeneverbes dient niet langer dan 6 weken aaneen genomen te worden
in verband met mogelijke nierbeschadigingen. Mensen met nierziekten dienen
ook geen Jeneverbes te gebruiken. De applicatie van de olie op de huid
kan uitslag veroorzaken. Niet geschikt tijdens de zwangerschap en borstvoeding.
|