|
 Gebruikte
delen en herkomst
Hysop, inheems in het Midden-Oosten en rond de landen van de Middellandse Zee, verspreidde zich wereldwijd ten tijde van de Romeinse kolonisatie.
Hysop is een winterharde vaste plant die tot 60 cm hoog kan worden. De blauw lila-achtige bloemen (soms ook wit en roze) worden druk bezocht door bijen en leveren overheerlijke honing. Dat de Fransen deze weinig eisende plant "Lavendel van het Noorden" noemen komt door de gelijkenis met lavendel. Hysop behoort ook tot de lipbloemigen (Labiateae), de bloemen komen ook mooi tot hun recht in een bloemenborder.
Hoewel Hysop in hoofdzaak een geneeskrachtige plant is wordt ze ook (in mindere mate) gebruikt in de keuken. De aparte, licht bittere, muntachtige smaak wordt niet door iedereen gewaardeerd.
Te
gebruiken bij
Geschiedenis
en volksverhalen
De naam Hysop komt van het Hebreeuws "ezob" wat letterlijk " heilig kruid" betekent.
Het gebruik van dit ritueel kruid staat beschreven in het Oude testament in het
"Boek van de uittocht" en in psalm 51:7 " zuiver mij met Hysop en ik zal schoon
zijn: was mij, en ik zal witter zijn als sneeuw". Maar niet alleen bij de Joden, Egyptenaren en Grieken werd het kruid aangeprezen om
zijn zuiverende werking, ook bij de Romeinen werd Hysop gebruikt in tempels en in
de publieke baden: het kruid werd er aan het badwater toegevoegd om lepra te
voorkomen.
Slakken worden op afstand gehouden door Hysop! Planten van Hysop tussen koolgewassen houdt het koolwitje op afstand. In de nabijheid van druiven kan Hysop de aantasting van de plant door schimmels tegengaan. Uitgestrooid op vloeren of planken weert het insecten af.
Dagdosering
Inwendig: 5-10 gr. met 1 kopje kokend water overgieten,
2 à 3 kopjes per dag.
Bijwerkingen
en interacties
Totaal verboden voor aanstaande moeders en moeders die borstvoeding geven!!!!
|