Bloedwortel (Sanguinaria canadensis)

Gebruikte delen en plaats van herkomst

Zoals de naam doet vermoeden, heeft de Bloedwortel inderdaad een felrode wortel. Hieruit wordt ook een rode kleurstof gehaald. De plant groeit voornamelijk in Noord Amerika en India.

Te gebruiken bij

• hoest

• gingivitis (tandvleesontsteking)

Historisch of traditioneel gebruik

De oorspronkelijke bewoners van Noord Amerika gebruikten Bloedwortel zeer vaak in rituelen en als medicijn. De kleurstof werd als lichaamsverf gebruikt. Keelpijn, hoest, rheumatische pijnen en verschillende kankersoorten werden allemaal met Bloedwortel behandeld.

Actieve delen

Alkaloiden, voornamelijk sanguinarine, vormen de actieve bestanddelen in Bloedwortel. Zo nu en dan worden deze in tandpasta gebruikt, omdat ze de groei van orale bacterieen verminderen.In vitro (laboratorium) onderzoek heeft een aantal kankerwerende eigenschappen ontdekt in Bloedwortel, maar de feitelijke effectiviteit en de veiligheid is nog onvoldoende onderzocht.

Dagdosering

Sanguinarine-bevattende tandpasta en mondwaters kunnnen op eenzelfde wijze worden gebruikt als normale mondverzorgingsmiddelen. Bloedwortel-tinctuur wordt zo nu en dan gebruikt in hoeststropen, welke drie maal per dag kunnen worden genomen. Bloedwortel wordt echter nauwelijks als solo-medicatie voor hoest gebruikt.

Bijwerkingen en interacties

Langdurig gebruik van mondverzorgingsproducten met Bloedwortel wordt als veilig gezien. Voor intern gebruik moet er met heel kleine hoeveelheden Bloedwortel worden gewerkt, aangezien er veranderingen in het gezichtsvermogen, maagpijn, braken, verlamming en flauwvallen kan optreden. Bij langdurig intern gebruik kan glaucoom optreden. Het gebruik in de zwangerschap, tijdens borstvoeding en bij kleine kinderen is niet veilig.