|
 Gebruikte
delen en plaats van herkomst
De beredruif wordt in wat noordelijker, koudere klimaatzones gevonden.
De plant heeft rode bessen, welke door beren zeer smakelijk worden gevonden.
De bloemen zijn eveneens rood. De bladeren worden medicinaal gebruikt.
Te
gebruiken bij
Historisch
of traditioneel gebruik
De bladeren en bessen werden door vrijwel alle traditionele volken in
de noordelijke gebieden gebruikt. Soms werden de bladeren vermengd met
tabak en gerookt. In Rusland maakte men thee van de bladeren. De bessen
werden als afslanker gebruikt en daarnaast gebruikte men de bladeren tegen
infecties door de samentrekkende werking ervan.
Actieve
delen
De
glycoside arbutine is het actieve ingredient. De beredruif bevat ca. 10%
van deze glycoside. Het doodt bacterieen in de urine.1 Voordat
het echter kan werken moet het suiker-gedeelte van arbutine losgebroken
worden van de molecuul hydroquinon. Dit gebeurt indien de urine niet zuur
is. Hydroquinon is een sterk antimicrobieel molecuul en zrgt voor het
effect bij urineweginfecties. Arbutine verhoogt het ontstekingsremmende
effect van synthetische cortisonen.
Dagdosering
Van alcohol-gebaseerde
tincturen neemt men 5ml driemaal daags. In capsules, met extracten, neemt
men een standaardisatie van 20% arbutine in 250-500mg driemaal daags.
niet langer als 14 dagen aaneen gebruiken. Om ervoor te zorgen dat de
urine alkalisch is neemt men 6-8 gram sodium bicarbonaat (baking soda)
in een glas water opgelost. Let op, sodium bicarbonaat is niet geschikt
voor mensen met een hoge bloeddruk en mag ook niet langer als 14 dagen
aaneen gebruikt worden.
Bijwerkingen
en interacties
Incidenteel komt een lichte misselijkheid voor. Langdurig gebruik wordt
afgeraden. Gedurende een behandeling met beredruif kan men beter geen
zure producten als vitamine C, vruchtensappen en dergelijke nemen. Beredruif
kan niet tijdens de zwangerschap en borstvoeding gebruikt worden en is
niet geschikt voor jonge kinderen zonder toezicht van een arts.
|