|
Gebruikte
delen en plaats van herkomst
De Aloë
plant komt uit Afrika. De bladeren worden gebruikt, ze zijn
lang, groen, vlezig en hebben lange stekels. De verse gel uit de
bladeren wordt voor veel doeleinden gebruikt. Aloë latex is het
kleverige residu dat overblijft als alle vocht uit een
afgesneden Aloë blad is verdampt.
Te
gebruiken bij
Historisch
of traditioneel gebruik
Aloë werd in het
verleden gebruikt voor dezelfde doeleinden als we het nu nog
gebruiken, voornamelijk constipatie (verstopping) en kleine
(brand)wondjes. In India wordt het ook gebruikt voor infecties
in de darmen. De wortel werd gebruikt bij koliek.
Actieve
delen
De bestanddelen die de reinigende en laxerende
werking van aloe latex veroorzaken worden anthraquinone
glycosides genoemd. Deze moleculen worden door normale bacteriën
in de dunne darm gesplitst om andere moleculen te vormen, de
aglyconen, die de laxerende werking veroorzaken. Verschillende
onderdelen hebben aangetoond anti-inflammatoire
(ontstekingsremmende) eigenschappen te hebben en ook
wondgenezing te bevorderen. Voorlopig bewijs is er
ook voor een antibacterieel effect.
Dagdosering
Voor
verstopping is het voldoende om dagelijks 1 capsule aloë latex
(50 tot 200 mg) te nemen, ten hoogste 10 dagen achtereen.
Topicaal
(op de huid) voor kleine brandwondjes, wordt een
gestabiliseerde gel 3 tot 5 maal per dag op de wond aangebracht.
De behandeling van ernstiger wonden moet ten alle tijden aan een
arts worden overgelaten. Het interne gebruik van Aloë
gel is 30ml. per dag.
Bijwerkingen
en interacties
Met uitzondering van
een incidentele allergie op Aloë, is de gel voor gebruik op de
huid onschadelijk. Voor elk brandwondje met grote blaren of
andere ernstige brandwonden altijd medische hulp inroepen. In
die gevallen kan Aloë namelijk ook de genezing tegenwerken.
Laxeermiddelen, die meer dan 10 dagen gebruikt worden, kunnen de
constipatie verergeren en afhankelijkheid van het medicijn
veroorzaken. Verstopping die niet binnen enkele dagen overgaat
heeft medische aandacht nodig
|