3.1 Het Jaarwiel

Come with us
Dance the nature of our ways
Come with us
Dance the spiral of our days
Come with us
Dance the path that is our earth
Come with us
And celebrate the spiral of rebirth ..
 

Ik heb besloten het stuk over de 8 sabbats te wijzingen en te herschrijven.
Ik had het idee om aan elke sabbat een pagina te wijden.
Uiteindelijk hielden deze pagina’s voornamelijk recepten en correspondenten in en ik realiseerde me nu dat dit helemaal niet is wat een beginnende heks nodig heeft.
Tabellen van correspondenten kan je tegenwoordig snel vinden en tenslotte ben ik ook nog van mening dat men zijn/haar eigen correspondenten kan leren en benoemen.
Om deze reden heb ik besloten om de lessen over de jaarfeesten te wijzingen.
Het wordt een stuk korter en laat meer over tot het gebruiken van het persoonlijke zaagsel dat iedereen bezit.
Ik ga het nu hebben over het wiel van het jaar.
De spiraal van gebeurtenissen die je overal in het leven terugvind.
Daar draait het tenslotte in de hekserij om.
De natuur is een spiraal van seizoenen en vroeger kenden mensen deze seizoenen door en door.
Ze wisten wanneer het herfst werd, wanneer het zomer werd en wanneer ze moesten oogsten.
Ze wisten of er een strenge winter aankwam of dat er een storm op komst was.
Dat weten wij nu ook maar wij hebben het KNMI dat ons dat elke dag meld, die luxe hadden de mensen vroeg nog niet, zij voorspelde het weer aan de hand van het analyseren van hun eigen omgeving.
Ze hingen volledig af van de toestand van het weer en de seizoenen.
De mensen stonden dichtbij de natuur en dat is waar wij als heksen naar streven.
Het contact hervinden met de natuur.
Heksen noemen de toppen en dalen van het jaar ‘jaarfeesten’ of ‘sabbats’.
Dit is niet zo vreemd.
Vroeger toen de mensen echt leefden met de natuur en van haar afhankelijk waren, vierden en eerden zij de veranderingen van de seizoenen om op deze manier bijvoorbeeld een goede oogst te krijgen.
Ze eerden de goden van het bos en de weiden en beoefende vruchtbaarheidsrituelen wanneer het lente werd.
Daar ligt de bron van wat wij nu zien als een natuurreligie: hekserij maar toen was het de enige manier van leven.
Om met de natuur in contact te komen moet je leren hoe zij in elkaar steekt.
Je hoeft hiervoor geen dure boeken te kopen of een feestdatum nemen zoals deze wordt verkondigt.
Dat de herfst begint op 21 september staat helemaal niet zo erg vast als in sommige boeken of websites wordt beweerd.
Ook de natuur heeft karakter en humeuren.
Dus misschien begint de herfst dit jaar wel eerder en volgend jaar later, wie zal het zeggen.
Ik heb bijvoorbeeld nu een appelboom in mijn tuin die begin augustus al haar appelen naar beneden keilt.
Meestal is dit pas begin september.
Je ziet seizoenen veranderen in je tuin, in het park en in het bos en niet in een boek.
Het jaar wordt opgedeeld in ‘equinoxen’.
Dat zijn hoogtepunten of transformatiepunten in het jaar.
Van herfst naar winter of van lente naar zomer of de kortste en langste dag van het jaar: de hoogtepunten van de seizoenen.
Equinox betekent ook balans tussen het licht en het donker.
Ik begin met het beschrijven van de ‘geboorte’ van het groen: de lente.
De lente is het begin.
Het begin van het leven, de geboorte van kuikens en krokussen en de geboorte van het licht.
De dagen worden langer en de nachten worden korter.
De godin wordt in de lente geëerd in de vorm van ‘de maiden’, de jonge vrouw, de maagd.
Heksen vieren deze veranderingen als het jaarfeest imbolc dat vaak op 2 februari wordt gevierd.
Dit is de transformatie van de donkere dagen van het doodswijf (de winter) naar de verlichte dagen van de jonge maagd.
We verwelkomen de lente weer terug.
Als heksen eren en vieren deze transformatie op allerlei verschillende manieren.
Sommige vieren het met rituelen en sommige met andere activiteiten.
Het vieren van een jaarfeest gaat niet om rituelen of om verplichtingen, dat je dit feest behoort te vieren.
Sommige heksen doen grote rituelen en komen er daarna achter dat ze het gevoel hebben dat dit niet hun manier van vieren is.
Grote rituelen uitvoeren hoeft dus helemaal niet, het gaat erom dat je jou manier vind om deze transformatie te eren en op die manier eer je de natuur het meest oprecht.
Vroeger werd de lente gevierd als de terugkomst van het licht.
Dit licht was van levensbelang voor deze mensen, hun gezaaide goed had het licht nodig om zich te ontwikkelen tot bijvoorbeeld tarwe waar men later voor de hele winter brood van kon maken.
Mensen hingen van dit licht af om te kunnen leven en daarom eerden zij de equinoxen.
Nu hangen wij niet meer af van dit licht.
Dan halen we ons voedsel wel uit warmere delen van de wereld, dat is nu geen probleem meer.
Wij vieren nu meer de filosofie en de kracht die achter de lente schuilt.
De lente zit vol met nieuwe groeiende kracht en het is een tijd van een nieuw begin.
Een periode van vernieuwing.
De lente vordert van het begin dat de eerste krokus opkomt naar het moment wanneer alles echt begint op te komen en te bloeien.
Dit is het feest wat heksen van Ostara noemen.
Ostara is de eerste lentedag (rond 22 maart) en heksen vieren de naderende wedergeboorte van het leven, de bomen, planten en dieren.
In ostara kan je vastwel het paasfeest herkennen waarbij we vaak eieren beschilderen, een ei als symbool van wedergeboorte.
Op dit moment is de godin nog altijd de jonge maiden die opzoek is naar haar partner om de wereld volgend jaar opnieuw geboren te laten worden.
Waar we op ostara naartoe leefden wordt op beltane gevierd: Vruchtbaarheid en wedergeboorte.
Dit feest wordt vaak gevierd op 30 april en het centrale thema is vruchtbaarheid.
De omgeving komt weer tot bloei en overal zie je nieuwe dieren en planten opnieuw verschijnen.
Het gaat dus als het ware om het nieuwe leven dat je voor je ogen geboren ziet worden, en daarom is het thema van dit feest vruchtbaarheid.
In deze tijd komen de god en de godin samen om de natuur opnieuw tot leven te laten komen.
De transformatie van de godin als jonge vrouw naar de moeder.
Ze komen samen en de godin raakt zwanger van haar zoon ( de wedergeboorte van de god) die rond midwinter geboren zal worden. (Ring any jingle bells?)
Naarmate het jaar vordert komen we bij het moment van midzomer.
Hierbij is de natuur op haar hoogtepunt, alles is vol groen en het is de langste dag van het jaar.
Hierna zullen de dagen weer korter worden en de tijd van oogsten snel komen.
Heksen vieren in deze periode de kracht van het leven.
De godin is nog altijd zwanger van haar nieuwe zoon met haar partner aan haar zijde.
Na het hoogtepunt komt natuurlijk weer afbouw van het seizoen.
We naderen het moment van de oogst: Lammas (2 augustus).
De godin nadert de fase van de oude vrouw, het doodsvrouw maar dit is zij nog niet.
Zij is nu beiden moeder en wijze vrouw nog altijd zwanger van het nieuwe leven dat volgend jaar geboren zal worden. Het gezaaide wordt geoogst en weer als offer terug gegeven aan de aarde om de cyclus van leven en dood voort te zetten.
De dagen worden steeds korter en zo naderen we alweer Mabon (23 september), wanneer je de transformatie van de warme dagen naar de koudere dagen veel duidelijker ziet.
Het licht vervaagd en de god sterft om later weer geboren te worden.
Dag en nacht zijn nu weer even in evenwicht.
De godin wordt steeds meer de oude wijze vrouw.
Mabon is net als Lammas een oogstfeest, al gaat dit feest meer om dank en sterkte in de donkere dagen die gaan komen.
Na Mabon volgt Samhain.
Samhain is het feest van dood en wedergeboorte, het thema waar het eigenlijk allemaal om draait.
Op deze dag en nacht herdenken wij die zijn heengegaan en is de sluier tussen de werelden het dunst.
Natuurlijk kennen we Samhain beter als het feest ‘halloween’ dat in Amerika altijd uitbundig wordt gevierd.
Het is leuk om te zien hoe oude gewoonten zich in onze tijd nog steeds staande houden.
Samhain is rond 1 november en het begin van de winter.
De transformatie van De moeder naar het doodswijf van de koude winter.
Het hoogtepunt van de winter kennen de heksen als midwinter (23 december).
Op midwinter is de dag het korst en de nacht het langst.
Het is het moment van het doodswijf, de oude wijze vrouw die de dood heeft bereikt.
Na deze dag zullen de dagen weer langer worden en de nachten korter.
Het licht keert terug en de jonge god wordt geboren.
De donkerste dagen zijn dus geweest en de godin zal snel weer herboren worden als de jonge vrouw die zij rond 2 februari weer zal zijn.
En zo verloopt de cyclus van de seizoenen elk jaar weer en zien we het overal om ons heen weer terug.
Dit was een hele beknopte uitleg over de jaarfeesten.
Ik heb niet uitgelegd hoe je deze keerpunten kan vieren of wat de meesten heksen doen. Wat ik je aanraad is eerst te gaan observeren, zoals ik al vaak heb gezegd.
Kijk om je heen naar de natuur, welke transformatie zie je voor je ogen gebeuren?
Op basis daarvan kan je zelf manieren gaan bedenken om de jaarfeesten en keerpunten op je eigen persoonlijke manier te gaan vieren.

Volgende >>>

<<< Terug naar inhoud

<<< Terug naar geheime lessen

<<< Terug naar heksenkring