Uitleggen over de geschiedenis van hekserij is tamelijk ingewikkeld.
Er zijn
veel verschillende verhalen en theorieën in omloop over de wortels van hekserij.
Ik zal vanuit mijn perspectief uitleggen waar ik denk hekserij uit vandaan
gekomen is.
Wat wij nu hekserij noemen vind zijn wortels in oudere tijden.
Dit
kan je herleiden om de volgende redenen.
Hekserij is gebaseerd op een natuurlijk proces van observatie en verbinding.
Dit
kan je in contact brengen met het verre verleden wanneer de mens in direct
contact stond met de omgeving en zijn leven daar vanaf hing.
De mensen hadden
wat de natuur hen bood.
Men moest overleven en had geen keuze dan samen te
werken met wat de aarde, de zon, en de maan hen toereikte. De levensstijl van de
heks eert dit proces van de natuur en daarom verbinden wij onze manier van leven
met dat van mensen duizenden jaren geleden dagelijks moesten ervaren.
Het heette
toen geen hekserij, het had naar alle waarschijnlijkheid geen naam, het was de
manier om te kunnen leven.
Er is geen directe verbintenis met dat wat wij nu
hekserij noemen en wat men vroeger deed om te overleven.
Het klinkt logisch,
maar is het echt zo aan elkaar verbonden?
En hoe is hekserij dan logischer wijs
'verbannen' en nu weer ontstaan?
De geschiedenis van hekserij is vaak niet zoals
mensen denken dat die is.
Er gaat zoveel tijd overheen en mensen vertellen hele
mooie verhalen.
Hekserij heeft wortels in het verre verleden, maar hoe duidelijk
deze zijn behalve dan het logische nadenken van overleven weten wij niet.
Geloof, religie en verering van een hogere macht heeft altijd bestaan.
Maar wat
wij vaak in de hekserij zien is geen geloof als dan wel ervaring.
Wij geloven
niet in de godin, zij is er, zoals Starhawk in haar boek ‘The spiral dance’
omschrijft.
Elke steen, elke boom, elk mens en elke voetstap die wij zetten op
deze aarde.
Dat is de godin.
Wat geloven wij dan als het voor onze voeten ligt?
En waar ligt dan de geschiedenis van dit 'geloof'?.
Het moet wel duizenden jaren
geleden zijn toen de mensheid geen keus had behalve met de aarde, de zon en de
maan te werken om te kunnen leven.
Te leven met de cyclus van de aarde, die van
de zon en die van de maan.
Het leven hing af van jacht en landbouw.
Jagen werd voornamelijk ’ s nachts
gedaan.
Er kon in de nacht worden gejaagd door de beschutting van de nacht en
het weerkaatste licht van de maan.
Later toen de landbouw opkwam door veranderingen in het klimaat, ging het leven
steeds meer afhangen van de zon. Zo werd de toestand van de natuur rondom de
gemeenschap scherp in de gaten gehouden om een goede of een slechte oogst te
kunnen voorspellen.
Mensen stonden in contact met de natuur die zij ook
vereerden.
De maan en de zon werden vereerd.
De maan werd vereerd als een godin,
als een moeder omdat de mensen de cyclus van de maan in verband brachten met de
cyclus van de vrouw.
Denk aan menstruatie en de drie fasen van het leven: de
jonge vrouw, de moeder en de oude vrouw.
Op deze drie fasen van de maan komen we
later terug.
Gemeenschappen en stammen begonnen speciale rituelen uit te voeren voordat ze op
jacht gingen of op speciale momenten in het seizoen om zo de jacht en de
landbouw tot een succes te laten komen.
Zo ontstonden er twee beelden van de god
en de godin.
Ook de landbouw werd in contact gebracht met de vrouw als godin.
Landbouw heeft te maken met vruchtbaarheid, de mate van vruchtbaarheid van de
aarde, wat landbouw tot een succes maakt.
Deze vruchtbaarheid kan worden
teruggevonden in de vrouw zelf.
Doordat zij net als de aarde zelf leven
voortbrengt.
Maar niet zonder hulp van de andere pol: de man, de voeder, de zon.
De godin werd afgebeeld met grote borsten en een dikke buik om haar
vruchtbaarheid te vertegenwoordigen.
De oudste afbeelding van de godin op deze
manier is gevonden gekerfd in een grot in Frankrijk, enkele duizenden jaren
geleden.
Men leefde van de aarde en kon niet leven zonder de zon.
De aarde als gever van
het voedsel (de godin) en de zon als de voeder die de aarde met licht bevrucht
zodat de planten kunnen groeien: de god.
De god werd in Europa ook aanbeden in de jacht.
Er werd vaak gejaagd op
gehoornde dieren, zoals herten.
Daarom werd de god vaak afgebeeld als een dier
of een man met horens.
Deze horens werden bij de opkomst van het christendom
naar vermoedens in verband gebracht met 'het kwaad', de duivel.
Het zal zo zijn
gecreëerd om mensen te beangstigen en op die manier meer mensen te doen keren
naar het nieuwe geloof van Christus.
Hekserij bestaat al een eeuwigheid en is ontstaan uit een natuurlijk proces.
Het
bestond voordat het Christendom werd geïntroduceerd.
Toen heette wat wij nu
hekserij noemen alleen geen hekserij.
Het had naar alle waarschijnlijkheid geen
naam omdat het de enige manier van leven was die mensen kende.
Hekserij is de
naam die aan ketterij is gegeven tijdens de heksenprocessen.
De verdringing van de oude manieren kwam geleidelijk op.
Het Christendom
verspreidde zich maar het oude geloof bleef bestaan.
Deze twee geloven hebben
lang naast elkaar geleefd.
Toch groeide het Christendom steeds groter en breidde
het zich uit in hogere standen.
Kerken werden gebouwd waar eens tempels stonden
en waar de krachtlijnen zich bevonden.
De heksenvervolging kwam pas vele eeuwen
later op.
Het oude geloof en de heksenvervolgingen hebben naar mijn mening niet
erg veel met elkaar te maken.
De aanleiding qua associatie met de duivel,
doormiddel van de horens was er naar alle waarschijnlijkheid wel.
Maar daar
tegenover kan je stellen dat het Christendom, het jodendom, de Islam en de
alternatieve religies, waaronder ook hekserij overeenkomsten hebben.
Bij het
christendom geld dit voor de feesten die worden gevierd.
Dit waren
seizoensfeesten, de equinoxen. Nu vieren we kerstmis, de geboorte van Jezus, pasen, de hereizenis van
Jezus.
Deze feesten stammen af van oude heidense
aangelegenheden en waren vereringen van de cyclus van het seizoen.
De heksenvervolgingen gingen over angst, over controle en over macht.
Ze werden
als heks bestempelt omdat mensen een nieuwe betekenis gaven aan dit woord.
De
kruidenvrouw van vroeger, de wijze druiden, hun nalatenschap werd vervormd tot
een nieuwe waarheid die heel veel mensen het leven heeft gekost.
Maar werden ze
vermoord OMDAT ze heks waren als wij die nu kennen?
Naar mijn mening niet.
Daarom heb ik in het volgende hoofdstuk een kritisch artikel toegevoegd over de
heksenvervolgingen.
De geschiedenis van wicca
Ontzettend lang is er niets vernomen van heksen en andere paganisten in de
westerse wereld.
Tot ongeveer 60 jaar geleden.
Toen kreeg hekserij weer een stem.
De stem van Gerald Gardner die in 1949 het
boek “witchcraft today” publiceerde.
Hij vertelt in dit boek over zijn vorm van
hekserij: Wicca, een term waarover tot op heden nog discussie is, maar kunde of
wijsheid zou betekenen.
Hij is de eerste persoon die het woord gebruikt.
Hij is dus de grondlegger van
deze vorm van hekserij.
Gardner introduceerde verschillende gewoontes in zijn
nieuwe geloof die nog worden gebruikt zoals het traditioneel oproepen van de
cirkel, het gebruiken van een Athame en het naakt uitvoeren van rituelen.
Andere
tradities hebben enkele van deze gewoonten overgenomen, toch legt Wicca sterk de
nadruk op religieuze traditionele gebruiken.
Wicca kreeg over de Jaren nog meer vertakkingen.
Bijvoorbeeld Alexandriaanse
wicca, dat is geïntroduceerd door Alex Xanders.
Dit is een vorm van wicca naar
de meningen en opvattingen van deze man.
Verder bestaat er ook het zogenoemde
“dianic” wicca.
Deze groep bestaat voornamelijk uit vrouwen en aanbidden ook
uitsluitend de godin.
Op deze wijze zijn veel verschillende vormen van Wicca
opgekomen met allemaal hun eigen naam.
Wicca is een stroming binnen de hekserij
met daarbinnen weer haar eigen tradities.
Alle heksen die er niet voor kiezen de
wetten en regels van Wicca te volgen, nemen een ander pad binnen de hekserij. Zo
heb je binnen de hekserij verschillende vormen en stromingen zoals Keltische
hekserij, traditionele hekserij, Anglo-saksische hekserij en Stregheria, de
Italiaanse vorm van hekserij.
Allemaal hebben zij hun eigen goden, tradities en
gewoonten.
De filosofie, de basis waarop het gecreëerd is, is voor elke heks,
ongeacht de traditie, hetzelfde.