Kattendans in de hei
Ruim een half uur van de kerk in Westerhoven bevond zich een kring van verschillende
ellen in doorsnee.
De oppervlakte binnen de cirkel was, evenals de uitgestrekte omgeving begroeid
met een schraal heidekruid. Daarentegen bevond zich een smalle strook van mager,
altijd groen gewas, dat ‘heksendans’ wordt genoemd. Uren en uren
in de omtrek wordt dat spul zelden of nooit aangetroffen.
Er wordt beweerd dat op de kring of het pad rond deze plaats nooit iets groeit
en de grond er altijd kaal en hard is.
Als men de grond omspit, is hij in de kortste keren weer keihard.
Bijgelovige zielen vertellen dat dit het werk moet zijn van de katten, die er
sinds onheugelijke tijden ’s nachts verageren en poot aan poot ronddansen.
Daarom heeft het volk deze plaats de naam van “Kattendans” gegeven
en zo wordt ze nog steeds genoemd. Vroeger geloofden men dat als iemand ’t
waagde om binnen die kring te komen, hij er door de macht van de heksen er niet
meer uit kon komen.
Onder Luijksgestel, In Eersel en in Soerendonk bestonden o.a. deze kringen.
Ik krijg er niet genoeg van en wil meer lezen