De statige, koninklijke en mooie Hera (Romeinse naam Juno) was de echtgenote van
de oppergod Zeus of Jupiter die over de hemel en de aarde heerste.
Als huwelijksgodin werd Hera zowel aanbeden als bespot en vernederd.
Van alle godinnen had ze het duidelijkst positieve en negatieve kenmerken.
Ze werd door Homerus afgeschilderd als een twistzieke, wraakzuchtige en jaloerse
feeks.
Hera was een dochter van Rhea en Kronos, en werd net als vier van haar broers en
zusters direct na haar geboorte door haar vader verslonden.
Toen er een eind kwam aan haar gevangenschap in Kronos, viel Zeus voor haar
schoonheid en beloofde met haar te trouwen.
De wittebroodsweken duurden 300 jaar, maar toen ze voorbij waren, vertoonde Zeus
weer hetzelfde promiscue gedrag als voor zijn huwelijk.
Zeus was Hera keer op keer ontrouw en zij reageerde daarop met een wraakzuchtige
jaloezie.
Haar woede was echter niet op hem gericht, maar op de vrouw in kwestie of op de
bij haar door Zeus verwekte kinderen.
Ze werd aangeroepen om te helpen om trouw te zijn.