De Romeinse Impuls

Het feest van Samhain nam deels een nieuwe wending toen de Romeinen, in de eerste eeuw na Christus, het land van de Kelten veroverden en bezetten . Zij introduceerden er namelijk hun feest ‘Pomona’ . Het resultaat was dat de tradities en rituelen van twee verschillende culturen samenvloeiden, werden gewijzigd en versmolten, waardoor er een gezamenlijk herfstfeest ontstond . Het eigenlijk concept van Samhain bleef wel ongeveer behouden, maar onderinvloed van de Romeinen werd er heel wat zoet fruit gegeten . En zo werd meteen ook de pompoen in onze contreien geïntroduceerd .

Voor de Romeinen was de periode rond 1 november, net zoals bij de Kelten, erg belangrijk . De Romeinen hielden dan een oogfeest, gewijd aan de godin Pomona . Zij was in het oude Rome de godin van het fruit en de tuinen . Ook werd zij voorgesteld als de geliefde van vele oude, Romeinse boerse godheden, o.a. Silvanus en Picus . Voorts stond Pomona als koningin van de oogst ook symbool voor mildheid en vruchtbaarheid . Vandaar dat zij in de kunst . Anderen meten haar als voornaamste attribuut het snoeimes toe .

Appels waren het gewijde fruit van Pomona . In streken van het Romeinse rijk ontstond met Samhain dan ook al vlug de gewoonte om fruit te eten en weg te geven, uiteraard voornamelijk appels . Het lijdt geen twijfel dat allerhande spelletjes met betrekking tot waarzeggerij, zoals het bijten naar appels, die nu nog met het huidige Halloween verbonden zijn, tot Pomona terug te brengen zijn .

Na jaren van Romeinse overheersing hebben dus de gewoontes van het Keltisch Samhain zicht tot één groot feest vermengd met de geplogenheden van de Romeinse Pomona . Toch volgde er een nieuwe en meteen laatste injectie, namelijk die van het Christendom .