De vijandige broeders
(Kamp Bornhofen)
Boven dit stadje staan er twee burchten Sterrenberg en Liebenstein. Daar speelde
zich ooit het tragische verhaal af van de vijandige broeders, Heinrich en Konrad.
Toen hun vader stierf moesten de twee broers de erfenis delen met hun blinde zuster. Ze bedrogen hun zuster, die met haar kleiner deel een klooster liet bouwen, aan de voet van de heuvel.De twee broers kwamen in ruzie en ze bouwden een muur tussen hun twee burchten. Nadat de volledige erfenis opgesoupeerd was kwamen ze terug overeen en zouden tesamen een dag op jacht gaan.Deze die eerst wakker was zou de andere wekken door een pijl af te schieten op zijn kamervenster. Maar op het moment dat de ene broer de pijl afschoot, opende de ander net het venster en hij werd pal in het hart getroffen en stierf. De andere broer vond geen rust meer en trok op kruistocht naar het Heilig Land, waar hij stierf.

De Loreley (St.-Goarshausen)
De waarheid: deze uitstekende rots in de Rijn bracht zeer gevaarlijke stromingen
teweeg. Vele boten sloegen op de rots, vooral bij nachtelijk uur, omdat de schippers
moe waren.
De legende:
Bovenop deze hoge uitstekende rots zit een beeldschone vrouw, die lonkt naar
de voorbijvarende schepen, op avondlijk uur. Hierdoor varen er velen tegen de
klippen, slaan te pletter en verdrinken.
Een jongeling had gehoord van deze beeldschone vrouw en haar gezang en huurde
een schipper om hem er naartoe te brengen. Hij werd zodanig verliefd en wilde
erbij komen. Zo sprong hij uit de boot en sloeg te pletter tegen de rots, met
de dood als gevolg.Toen zijn vader dit hoorde stuurde hij een
paar mensen naar de Loreley, om ze in de Rijn te werpen. Deze klommen de rots
omhoog, op het ogenblik dat ze haar in de Rijn wilden duwen, wierp ze een witte
sluier in de Rijn.
De Rijn begon te kolken en er woedde een storm, twee witte golven kwamen naar
boven en omarmden de Loreley, die ze meenamen in de Rijn. Nooit zag men de Loreley
nog terug.
De Muizentoren (Bingen)
De waarheid: de toren had de naam "Mautturm" (toltoren). Deze werd
later omgevormd in "Mäusseturm".
De legende:
Zo een duizend jaar geleden maakt bisschop Hatto zich niet geliefd door enorme
hoge taksen te eisen. Hoe de opbrengst ook was, één tiende moesten
de boeren steeds afstaan. Maar nog was hij niet tevreden. Vlak voor zijn kasteel
lag er een eilandje in de Rijn. Hier waren er vele schippers die even rustten
vooraleer door een gevaarlijk gebied te varen. Hij liet een toren bouwen op
dit eiland en vroeg taksen van alle boten die voorbij vaarden.Zo
was er een jaar dat de oogst mislukte, toch wou hij zijn deel. Vele mensen stierven
van de honger, maar hij zei dat hij liever zijn schuren liet leegeten door de
muizen. Pas toen de mensen zijn paleis wilden aanvallen zei hij dat ze allen
naar de schuur mochten gaan, slechts éénmaal. Alles wat ze zelf
konden dragen mochten ze meenemen. De knechten lieten hen binnen, sloten de
deuren en staken de schuur in brand, allen stierven een verschrikkelijke vuurdood.
Duizenden muizen die konden ontsnappen uit de schuur waren
hun voedsel kwijt en uitgehongerd gingen ze naar het paleis. De bisschop wist
te vluchten naar de Muizentoren, maar ook daar was hij niet veilig. Met duizenden
zwommen ze de Rijn over, vele muizen verdronken doch velen bereikten levend
de toren en ze aten de bisschop op met huid en haar.